Mijmeringen op de zondagochtend

De telefoon stond de laatste week niet stil. Of ik inzage had in mijn AIVD-dossier? Nee dus. Wat schiet ik er mee op. De saillante details zijn zwart gemaakt. En na lezing loop je de rest van de dag paranoïde rond. Daarbij heb ik meer twijfels over de werkwijze van die andere club, de Militaire Inlichten- en Veiligheids Dienst MIVD. Die loopt me in Afghanistan constant voor de voeten. Bij mijn laatste bezoek aan Tarin Kowt kreeg ik binnen tien minuten een telefoontje – uit Den Haag! Een medewerker van de afdeling propaganda: ‘Ja, Arnold we weten dat je er zit. Als we je kunnen helpen, aarzel niet om te bellen.’ Waarna het ‘Karskens-bashen’ weer begon. Medewerkers achtervolgden me ditmaal niet met een draaiende camera, zoals op de foto, maar ik word onderhand spuugzat van die kwalijke roddels en leugens die over mij verspreid worden. De Talibs rammelen aan de poort van Tarin Kowt en hun moed gaat niet verder dan het pesten van een verslaggever. Geen wonder dat we die oorlog daar verliezen!
Trouwens gisteren het NOS-journaal gezien? De slecht functionerende militairen van het Afghaanse Nationale leger, de ANA, kunnen niet schieten. Simpele kijkers denken: Mooi kritisch stuk. Maar pas op. De versluierde boodschap stuurt aan op een langer verblijf in Uruzgan. Want: Die Afghanen kunnen het zelf nog niet. Een spindoctor bedacht ‘de insteek’, de censor liet de reportage slim-slim passeren (dat de ANA niet kan schieten brengt de ‘operationale veiligheid’ van de Nederlanders blijkbaar niet in gevaar) en het NOS-journaal fungeerde als trouwe boodschappenjongen.
Nu mijn visie: De Afghanen van de ANA zijn niet gemotiveerd om te knokken. Want vechten kunnen Afghanen heel goed, weet ik uit eigen ervaring in 1982. Toen vochten ze tegen de Russen en hoefde je ze niet aan te sporen. Nu blijkbaar wel, althans die aan de regeringszijde. Waarom die houding anno 2007 bestaat, dát is een interessant journaalonderwerp.

Laatste nieuwtje. Begin december houdt de Tweede Kamer een hoorzitting over een eventuele verlenging van de Uruzgan-missie. Ik ben uitgenodigd om mijn visie te geven. De datum is niet willekeurig gekozen, 7 december, daar is een divisie naar genoemd. Die eenheid werd in 1946 naar toenmalig Nederlands-Indië gestuurd om, zoals in Uruzgan, vrede, veiligheid en opbouw te brengen. Een symbolische dag dus. Zelf was ik liever 5 december naar Den Haag gereisd: pakjesavond voor het kabinet. De zaak is namelijk al beklonken.

Nog één: Oud-Groene topman Hubert Smeets heeft een reactie gestuurd op het stuk ‘Nou, nou Hubert’. Volgens hem hebben de boys van de Volkskrant hun werk weer eens niet goed gedaan. Wat me bevestigt in mijn vermoeden dat de AIVD en MIVD broddelwerk afleveren omdat ze veel-te-vaak afgaan op de berichten in de slordige Nederlandse media. Journalisten bespioneren is dus niet alleen verwerpelijk maar ook erg dom!