Leuk, leuk en nog eens leuk

In de reeks leuke ontmoetingen wil ik u ditmaal voorstellen aan Revu-collega Frénk van der Linden. Frénk behoort tot de absolute top van Neerlands interviewers. Samen waren we deze week te gast in het Vara-praatprogramma ‘Wat nu!?’
We kletsten de tijd vol tussen internetfimpjes met onderwerpen als buurtactiviteiten (“Moeten de bewoners zelf organiseren. De gemeente mag de straat afsluiten en de BBQ lenen.”), de schuldenlast van de Antillen (“Verkopen die hap. Met het geld de schulden terugbetalen aan Nederland en de rest investeren in de Antillen. Iedereen blij.”) en natuurlijk Geert Wilders (“De Koran verbieden is onzin maar als er in de islamitische wereld rellen rond zijn uitspraak uitbreken, heeft Wilders wel gelijk over de onverdraagzaamheid.”) Het was gezellig want de Vara is een prima gastvrouw.
Op de dag zelf hoorde ik hoe de spelling van zijn voornaam tot stand kwam. (Dus de reden voor dat accent aigu op de letter ´e´) Welnu: De vader van Frénk was een grote fan van de zanger Frank Sinatra. Dus wilde hij dat zijn zoon naar zijn idool werd genoemd. Alleen wist hij de burgerlijke stand niet te vertellen hoe je de naam van de Italiaans/Amerikaanse ol’ blue eyes precies moet spellen. Dus maakten ze er ‘Frénk’ van. Aan tafel wilde ik niet vragen of het klopte. Sommige verhalen moet je niet doodchecken. Daar zijn ze te leuk voor.