Hillary heeft Haast in Homs

Een dictator als Hosni Mubarak van Egypte werd in 2009 door Clinton nog een ‘vriend van de familie’ genoemd. In het voorjaar van 2011 werd hij bij een draaiende wind onmiddellijk gedumpt. Daarna grepen de VS-haters van de moslimbroederschap en salafisten de macht. Ze leren het blijkbaar nooit.
Bijna elke keer dat de VS zich in het laatste decennium in het Midden-Oosten of contreien ergens mee bemoeiden, schoten ze eerst zichzelf en vervolgens een ander in de voet. Het verbranden van een paar korans in Afghanistan is deze dagen voldoende om een opgekropte volkswoede tot uitbarsting te brengen. Ondanks de tientallen miljarden aan hulpverlening en een kleine 3.000 omgekomen buitenlandse militairen (onder wie 25 Nederlanders) zijn de hearts & minds blijkbaar niet gewonnen. ‘We houden alleen van hun geld’, vat een Afghaanse hulpverlener samen. Nu de Verenigde Staten zich in 2014 terugtrekken ligt de toekomst vast: de taliban komen opnieuw aan de macht.
In Irak werd na de invasie van 2003 de dictatuur van Saddam Hoessein ingewisseld voor een instabiele samenleving, waarin ruim 100.000 burgers omkwamen en nog dagelijks bomaanslagen plaatsvinden.
En nu bemoeien de VS zich dus met de Syrische opstand, voornamelijk om aartsvijand Iran dwars te zitten.
 Over een alternatief wordt nauwelijks nagedacht. Amerika zou samen met China en Rusland zware diplomatieke druk kunnen uitoefenen op de Syrische machthebber Bashar al-Assad. Belangrijkste eisen: een strak hervormingsplan en diens uiteindelijke vertrek. China en Rusland zijn daartoe best bereid. Een Syrische burgeroorlog  waar soennieten, sjiieten, Koerden en christenen tegenover elkaar staan kan overslaan op de rest van het Midden-Oosten en dat verhoogt de olieprijs voor de behoeftige Chinezen en ontregelt de altijd instabiele Kaukasus. De weg van de geleidelijkheid lijkt echter niet bespreekbaar. De VS, gesteund door Europese landen, willen Syrië snel losweken van Iran. Ze doen dat echter niet zelf: De Arabische bondgenoten Saoedi-Arabië en Qatar mogen de wapens leveren. En die blijken volop voorradig. Zo’n tweederde van de internationale wapenverkoop komt voor rekening van de Verenigde Staten. Ruwweg de helft daarvan komt terecht in het Midden-Oosten en directe omgeving. In december verkochten de VS voor een recordbedrag van dertig miljard dollar F-15-gevechtsvliegtuigen aan Saoedi-Arabië. De bemoeizucht betaalt zich sowieso terug in cash, dat is meegenomen, denken ze in Washington. En de gevolgen? Ach. Om met Madame de Pompadour te spreken ‘Na ons de zondvloed’.

Het artikel VS hebben haast met Syrië staat in De Pers. De foto nam ik in januari in Homs bij een demonstratie. Er werd toen wel geschoten maar niet op de schaal van een maand later.