Gevonden: Antoine Touseul

Maar het pakte anders uit merkte ik toen ik voor De Pers wat onderzoek deed. De laatste jaren van zijn leven woonde SS-er Antoine Touseul aan de Lindenweg nummer 7 een witte bungalow in Haaren, een deelgemeente  van Aken. Niet eens zo ver van Eschweiler, de woonwplaats van Heinrich Boere.

Een buurvrouw zag de voortvluchtige oorlogsmisdadiger wel eens langs lopen. ‘Hij was klein en droeg een  bril met dikke glazen. Ganz kein kontakt. Hij zei : Guten Tag, dat was het.’

Touseul wordt medeverantwoordelijk gehouden voor de dood van zeker achttien verzetsmensen uit onder andere Ermelo, Barneveld, Woudenberg, Ede en Utrecht. Na arrestatie waaraan hij deelnam werden ze naar concentratiekampen gestuurd en keerden  nooit terug. Ook mishandelde hij veel arrestanten. Tot zijn dood werd hij door de Nederlandse justitie gezocht.

Touseul, zoon van een Franse vader en een Belgische moeder werd op 27 juni 1921  geboren in Breda. Na het uitbreken van de oorlog meldt hij zich als 18-jarige als chauffeur aan bij de Duitse Wehrmacht. Hij reed voorraden naar Polen. Na een ongeluk, dat werd gezien als sabotage,  verdween hij zes weken in  een gevangenkamp waar hij -naar eigen zeggen- alleen kon ontsnappen door zich in juni 1941 te Debitsja Poustow aan te melden als vrijwillig bij de Waffen SS. Hij diende in het 8^ste en 9^e Doodskoppenregiment in Rusland waar hij het bracht tot Rottenführer. In maart 1944 raakte hij gewond en werd bij de SicherheitsDienst Aussenstelle Apeldoorn ingedeeld. Toen de Canadese troepen in april 1945 Apeldoorn naderden, hielp hij mee gevangenen uit de Willem III Kazerne te vervoeren naar hun executie in Lager Mia. Direct na de bevrijding werd Touseul gearresteerd en stond hij terecht voor moord, doodslag, mishandeling, brandstichting, diefstal en vrijheidsberoving. Op 15 juli 1949 werd hij door het Bijzonder Gerechtshof in Arnhem te dood veroordeeld wat dankzij koningin Wilhelmina, pardon Juliana, werd omgezet in levenslang. Samen met zes andere oorlogsmisdadigers als Klaas Carel Faber en Bikker ontsnapte Touseul tweede kerstdag 1952 naar Duitsland.

Touseul die ongehuwd bleef, woonde in bij  een oud-medewerkster van de Duitse SicherheitsDienst die hij kende uit Antwerpen.  Als bediende van een tankstation verdiende hij de kost. Over zijn oorlogsverleden werd ‘bedekt’ gesproken,volgens een buurvrouw. Of hij contact had met andere voortvluchtigen als Heinrich Boere die in het nabijgelegen Eschweiler woont, is niet bekend.  Volgens buren bezocht hij wel de markt in Limburg, acht kilometer verderop. Uitlevering aan Nederland bleek onmogelijk door de Duitse wetgeving. Als dank voor zijn moordwerk had Touseul de Duitse nationaliteit gekregen.

Lange tijd circuleerde het bericht op het internet en binnen politiekringen dat Antoine Toeseul in de omgeving van Parijs woonde en nog steeds spoorloos zou zijn.  Het was bij weinigen bekend dat hij al op 26 juni 1991 is gestorven, een dag voor zijn 70^ste verjaardag. Hij ligt op de begraafplaats  aan de Friedenstrasse in Haaren.