Gaza: business as usual

Ik ben terug uit Gaza! Het was een leerzame reis, hoewel ik weinig van de oorlog en meer van de effecten heb gezien. Ook leuk op zijn tijd!
Vandaag schets ik in De Pers zes korte portretten van Gazanezen die ik onderweg ben tegengekomen. U kunt ze hier lezen. Business as usual

Zelf genoot ik van mijn ontmoeting met Yassir Mhassen, een vredesapostel die ik ontmoette. (U ziet hem samen met mij op de foto.) Yassir verzamelt, zo vertelde hij mij, al twee jaar handtekeningen in een poging de Palestijnen te verenigen. Hij had al 100.000 ondertekenaars en zou doorgaan zolang mensen naar hem bleven luisteren. Concreet succes heeft zijn actie nog niet opgeleverd, erkent hij. De 4,5 miljoen Palestijnen in Gaza en op de West-Bank zijn nog altijd onderling zwaar verdeeld. Bewegingen als Hamas, Fatah, Jihad Islamiya, Alwia en de Abu Ali Brigade -noem maar op- staan elkaar om de haverklap naar het leven. Yassir: ‘Het probleem zit ‘m niet in de politiek. Het probleem zit ‘m in het hart.’
Nu is het altijd de vraag hoe serieus je een zonderling gehuld in witte jurk en Palestijnse vlag in het centrum van Gaza-stad moet nemen. Mijn vertaler Mohammed bestempelde hem als een ‘gek’. En Hamas-militanten joegen hem weg omdat hij verkeersoverlast gaf. (mijn bezoek veroorzaakte direct een file van nieuwsgierige automobilisten) Maar ik hou wel van dit soort karakters. Komt er niks van hun ideeën dan bieden ze de voorbijganger toch altijd een moment van bezinning. En dat kan het Midden-Oosten wel gebruiken.