Fris&Vrij

De leukste ‘Fris&Vrij’ stond in De Standaard van afgelopen vrijdag 17 april , katern Letteren, een essay van Stine Jensen met de kop ‘Chicks zonder kloten’. Een aanklacht op de aanklacht van Gerrit Komrij dat bestsellers niemendalletjes zijn waarin hitsigheid gebrek aan inhoud moet camoufleren. Stine Jensen vatte zijn woorden als volgt samen: ‘De bestseller is een publieke vrouw: koop mij, gebruik mij, en wissel mij daarna in voor een ander. De uitgever is haar loverboy, de lezer de hoerenloper.’ Mijn opmerking: Ik ben t eens met Komrij.

De stomste Fris&Vrij, zeg maar de ‘Drol&Wind’, is van Jean-Pierre van Rossem in weekblad Humo. Wat zegt oplichter & politicus derde klas ditmaal. Dat-ie ooit 791 miljoen dollar waard was een boot had van 89 miljoen (oude Belgische franken neem ik aan) En 108 Ferrari’s. ‘Bij de honderdste ben ik uitgenodigd door Enzo Ferrari voor een week. Ik dacht: om over auto’s te klappen, maar hij heeft het alleen gehad over vierduizend vrouwen die hij geneukt had.’ Zelf zou Van Rossem er tweeduizend hebben versleten.

Mijn opmerking: Vijf pagina’s lariekoek zonder één kritische noot. Wie besodemietert de lezer het hardst? Van Rossem of Humo?

De zuiverste Fris&Vrij van de afgelopen week was die van schrijfster Linda Polman. Ze schreef het boek De Crisiskaravaan, Achter de Schermen van de Noodhulpindustrie en was genomineerde voor de Dick Scherpenzeel Prijs 2008. Welnu, die weigert ze omdat de Dick Scherpenzeel Stichting wordt gesubsidieerd door de NCDO, de Nationale Commissie voor internationale samenwerking en Duurzame Ontwikkeling, die voor de volle 1000 procent wordt gefinancierd door het Ministerie van Buitenlandse Zaken. Ze is bang dat ze wordt ingepakt. Of anders voor spek-en-bonen meedoet om de prijs een kritische tintje mee te geven.

Naar de NCDO heb ik wel eens uitgehaald omdat die het weekblad Vrij Nederland 10.000en euro’s betaalde om een special te maken over Afghanistan. Specials die, hoe zal ik dat netjes formuleren, niet echt kritisch waren over de Nederlandse militaire- en ontwikkelingsbijdrage. (Zie: Blog 19 mei 2007, Journalistiek met de hoofdletter H. en Een dunne zwarte lijn, 4 november 2007)

Mijn opmerking: Hulde voor Polman. En nu wachten tot Vrij Nederland het geld terugstort.